உறவுகளைப்பேணுங்கள்.
மனித வாழ்க்கை உன்னதமானது. அதில் நம்மோடு இணைந்து பயணிக்கும் உறவுகள் முக்கியமானவர்கள். உறவுகள் தான் இறுதிவரை நம்மோடு ஒரு ரத்த தொடர்புடையவர்களாக.. நீண்ட மனித சங்கிலி எச்சத்தின் எச்சங்களாக இயந்து இயங்கக் கூடியவர்கள். சின்ன சின்ன விஷயங்களில் நாம் உறவுகளோடு சண்டையிட்டுக் கொள்கிறோம். பிறகு சமாதானமாகிவிடுகிறோம். சில நேரங்களில் மரணத்தின் பொழுது வரை கூட உறவுகளோடு பேசாமல் பழகாமல் அப்படியே அந்த தொடர் அறுந்து போய்விடுகிறது. வாழ்க்கை பல்வேறு விதங்களில் நம்மை சந்தோஷப்படுத்தி கொண்டு சங்கடப்படுத்திக் கொண்டும் நகர்ந்து கொண்டிருக்கின்றது. இதில் சந்தோஷத்தின் பொழுது கூடுகிற உறவுகள், தொடர்ச்சியாக நம்மோடு பயணப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒருவரால் இல்லை ஒரு உறவால் நமக்கு மனதளவில் நெருடர்களோ.. இல்லை பாதிப்புகளோ வந்தால் அந்த உறவுகளை விட்டு விலகி இருக்கின்றோம். சில உறவுகள் இடம் கருத்து முரண்பாட்டால் பிரிந்திருந்தாலும் பேசி தீர்த்து பின்பு சகஜமாக உறவாடக் கூடிய நிலை இருக்கின்றது. சில உறவுகள் வேண்டவே வேண்டாம் என்று வெறுத்து ஒதுக்கி போய்விடுகிறது. உறவுக்குள் ஒருவருக்கு ஒருவர் கொடுத்து உதவுவதும் கை தூக்கி விடுவதும் தான் முதன்மையானது. அன்பும் பாசமும் அரவணைத்துச் செல்கையில் உறவுகள் பலம் பெறுகின்றன. ஒருத்தரை ஒருத்தர் பாராட்டியும் தட்டிக் கொடுத்தும் வளர்ச்சிக்கு துணை நின்று தளர்ச்சியின் பொழுது தூக்கி நிறுத்தும் பாங்கும் உன்னதமாக பார்க்கப்படுகின்றது. அதே வேளையில் உறவுகள் துரோகம் செய்கின்ற பொழுதும் பலிதூற்றப்படுகின்ற பொழுதும் அதை விட்டு விலகி விடுகின்ற நிலையும் உருவாகி விடுகின்றது. ஆட்டுக்கறிக்கு அடித்துக் கொள்வதும் கோழி கறிக்கு கூடி கொள்வதுமாகத்தான் உறவுகளின் உடைய தொடர்புகள் நீடித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. ஆனால் இப்பொழுது உறவுகள் எல்லாம் பழைய பந்தத்தோடும் பாசத்தோடும் பிணைப்போடும் இருக்கின்ற நிலை மாறிவிட்டது. பொருளாதாரச் சூழல்களின் காரணமாக நீ பெரியவனா நான் பெரியவனா என்கிற எண்ணங்கள் மேலோங்கி... உறவுகளுக்குள்ளே உரசல்களும் பூசல்களும் தோன்றி அதை நீர்த்துப்போகச் செய்து விடுகின்றது. ரத்த உறவுகள் கூட இன்றைக்கு நிலைபெற்று விடக்கூடிய சொந்தங்களாக இல்லாமல் போய்விட்டது தான் துயரம். அவரவர் குடும்பம் அவரவர் குழந்தைகள் அவரவர் சொத்து அவரவர் பொருள் என்றாகிய குறுகிய வட்டத்திற்குள்ளே இயங்கி சந்தோசம் கொள்ளும் கால சூழல். என்னை விட அவன் பெரியவனா உன்னை விட அவன் சிறியவனா என்பதுதான் உறவுகளை வெட்டி விடுகின்ற போக்குகள். பல குடும்பங்களில் உறவுகளுக்கு கொடுக்கப்படுகிற முக்கியத்துவம் மனதை சிலிர்க்கச் செய்கின்றது. ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் உதவுவதும் உறவு தொடர்ச்சி அறுந்து போகாமல் இருக்க கொள்வினை கொடுப்பினை செய்வதும் பண உதவிகள் அளித்து கை தூக்கி விடுவதும் வியக்க வைக்கின்றதாக இருக்கின்றது. சில உறவுகளில் துரோகமே தொடர்கதை ஆகி போனதால் உறவுகள் சி திலப்பட்டு போனது. வேதனையாக இருக்கின்றது. அண்ணன் தம்பி உறவுகளும் அக்கா தங்கை உறவுகளும் மாமன் மைத்துனன் உறவுகளும் எப்பொழுது எல்லாம் அர்த்தமற்றதாகி போய்விட்டது. ஒரு வீட்டிற்கு ஒரு குழந்தை என்று ஆகி பெரியப்பா சித்தப்பா அத்தை மாமன் என்கிற உறவு முறையே இல்லாமல் போய்விடுகின்ற காலகட்டமாகிவிட்டது. அன்றைய காலகட்டத்தில் ஒரு வீட்டிற்கு பத்து பிள்ளைகளாக குறைந்த பட்சம் இருந்தார்கள். அதில் ஆண்களும் பெண்களும் மடங்கி அந்த உறவு சங்கிலியை நெகிழ்ந்து போகாத அளவிற்கு பேணி காக்கப்பட்டு வந்தனர். பெரிய குடும்பங்கள்... இன்றைய காலகட்டத்தில்
மூன்று பேரை மட்டுமே கொண்டதாக மாறிவிட்டது. யாரும் யாருக்காகவும் இல்லை என்கிறதாக உறவுகளினுடைய மனது மரத்துப்போய்.. எண்ணங்கள் சிறுத்து போய் விட்டன. பொய்யான ஒரு வாழ்க்கையே இன்றைக்கு எல்லோரும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒரே வீட்டுக்குள்ளே 10 பேர் 15 பேர் ஒரு நெடுங்கூடத்தில் படுத்து தூங்கி எழுந்து சாப்பிட்டு வாழ்ந்ததெல்லாம் போய்... என் வீடு, என் கார், என் டிவி ,என் பிரிட்ஜ் ,என் நிலம் ,என் கடை ,என் பணம், என் பையன், என் பெண் என்று பிரித்து பிரித்துப் பார்க்கின்ற நிலை வந்து விட்டது. அண்ணன் மகளை கூட தன்மகள் என்று சொன்னது தம்பி மகளை தன்மகள் என்று சொன்னதெல்லாம் போய்விட்டது. என் பிள்ளை உன் பிள்ளை எப்படி ஆகும் என்றெல்லாம் கேட்கின்ற நிலை வந்துவிட்டது. உறவுகளின் உன்னதமான உழுத்துப் போன சொல்லாக போய்விட்டது. வாழும்போதும் சாவும் போதும் நான்கு பேர் வேண்டும் என்று சொல்லுவது எல்லாம் மாறி... பணம் இருந்தால் போதும். எதையும் செய்து விடலாம் என்கிற நிலை உருவாகி விட்டதனால் உறவுகளின் தேவை இன்றி ஒவ்வொரு மனிதர்களும் துண்டு துண்டாக ..
ஏதோ வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். காலம் நெடும் தொலைவிற்கு உரிய பயணத்தை நமக்கு வழங்கி இருக்கிறது. நாம் அதை சரியாக பயன்படுத்தினோம் என்றால் வாழ்க்கை முழுவதும் சந்தோஷமாக வாழ முடியும். உறவுகளோடு கைகோர்த்து வாழப் பழகிக்கொள்ளுங்கள். பொருட்களை வைத்து ...பொறாமை கொள்வதை தவிர்த்து.. அனைவரும் சேர்ந்து வாழ்ந்தால் மகிழ்ச்சிக்கு அளவே கிடையாது. தமிழ் சமூகம் கூட்டுக் குடும்பத்தின் அங்கம். அதை சிதறுண்டு போக இனி உள்ள தலைமுறைக்கு கற்றுக் கொடுப்பதை நிறுத்துங்கள். பொருளெல்லாம் ஈட்டி... பிள்ளைகள் அனாதைகளாக வாழ வேண்டுமா... யோசித்துப் பாருங்கள். சின்ன சின்ன விஷயங்களை விட்டு விளக்கங்கள். கருத்து முரண்பாட்டை பேசி அழித்தொழித்து விடுங்கள்
.-பொதிகைத்தமிழரசன்
Human life is precious. The relationships that journey with us are crucial. Relationships are the ones who remain with us until the end, bound by blood, like remnants of a long human chain, interconnected and interdependent. We quarrel with our relatives over trivial matters, and then we reconcile. Sometimes, the connection is severed completely, and we stop speaking to or interacting with our relatives until death. Life moves on, bringing us joy and sorrow in various ways. The relationships that are present during times of happiness continue to journey with us. If a person or a relationship causes us mental distress or harm, we distance ourselves from them. In some relationships, even if there are disagreements, they can be resolved through discussion, and the relationship can return to normal. However, some relationships are completely abandoned out of resentment. Giving and helping each other is paramount in relationships. When love, affection, and support are present, relationships become stronger. Appreciating and encouraging each other, supporting each other's growth, and lifting each other up during times of weakness are considered noble qualities. At the same time, when relationships involve betrayal or slander, the situation arises where we distance ourselves from them. Relationships often seem to revolve around trivial matters like fighting over mutton or gathering for chicken curry. But now, the situation has changed; relationships no longer possess the old bonds of affection and connection. Due to economic circumstances, thoughts of "who is superior?" prevail, leading to friction and conflicts within relationships, causing them to weaken. The tragedy is that even blood relations are no longer the stable, enduring bonds they once were. A time and environment where people operate and find happiness within a narrow circle of "my family, my children, my property, my possessions." The prevailing attitude that severs relationships is based on comparisons like, "Is he greater than me? Is he lesser than you?" In many families, the importance given to relationships is heartwarming. The way people help each other, maintain relationships through mutual support and exchange, and provide financial assistance is astonishing. In some relationships, betrayal has become a recurring theme, leading to the disintegration of those relationships. It is painful. When did the relationships between brothers, sisters, and in-laws become so meaningless? It has become an era where families have only one child, and the relationships of uncle, aunt, and cousin are disappearing. In the past, families had at least ten children. Both men and women contributed to maintaining that chain of relationships, ensuring it remained strong. Large families... In today's era, families have shrunk to just three people. Relationships have become numb, and thoughts have become narrow, with no one there for anyone else. Everyone is living a false life today. The days of 10 or 15 people living, sleeping, eating, and sharing a long hall in one house are gone... Now it's all about "my house, my car, my TV, my fridge, my land, my shop, my money, my son, my daughter," a situation of constant division. The days of calling a brother's daughter or a sister's daughter "my daughter" are gone. Now, people ask, "How can your child be my child?" The noble concept of relationships has become a rotten, meaningless word. The idea that you need four people during life and death has changed... Now, all you need is money. Because a situation has arisen where anything can be accomplished, each individual is living in isolation, without the need for relationships.
Time has granted us a journey of great length. If we utilize it properly, we can live happily throughout our lives. Learn to live hand in hand with your loved ones. Avoid being envious of possessions; if everyone lives together, there will be no limit to happiness. The Tamil society is an integral part of the joint family system. Stop teaching the future generation to let it disintegrate. Do you want to earn all the wealth only for your children to live as orphans? Think about it. Let go of trivial matters. Resolve disagreements through discussion and eliminate conflicts.
-Pothigai Thamizharasan
Tags :
